
ΑΔΕΛΦΙΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΑΥΓΗΣ Η ζωή είναι πόλεμος. Ανάμεσα σε αυτό που είσαι… και στη σκιά σου. Μια ανάσα μέσα στο κρύο, που χάνεται κάθε πρωί σαν δροσιά. Ο ήλιος σου χαμογελά… πικρά, στυφά… αλλά αληθινά. Κι όμως, η αλήθεια καίει ακόμη, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα. Αίμα στο χώμα. Δάκρυα στη σιωπή. Σέρνουμε τα κορμιά μας μέσα στη σκόνη, μόνο και μόνο για να σταθούμε όρθιοι. Όνειρα στα χέρια μας… συνθλιμμένα από τη βία. Κι όμως σηκωνόμαστε. Αρνούμαστε να πέσουμε. Και φωνάζω στον ουρανό: «Αυτό είμαστε;» Χαμένοι στο σκοτάδι… ξεχάσαμε ποιοι είμαστε. Είμαστε η φωτιά μέσα στη νύχτα. Είμαστε οι τελευταίοι που στέκονται όρθιοι. Μέσα στον πόνο. Μέσα στη μάχη. Άκου την καρδιά μας… που απαιτεί. Όχι άλλες αλυσίδες. Όχι άλλα ψέματα. Γεννηθήκαμε ελεύθεροι. Είμαστε τα αδέλφια της τελευταίας αυγής. Αυτή… είναι η μοίρα μας. Μας κυβερνούν σαν θηρία. Άπληστα. Αδηφάγα. Αδίστακτα. Τρέφονται με τον φόβο μας. Καταβροχθίζουν ψυχές. Οι καρδιές τους μαύρες. Άδειες. Ανελέητες. Κι έτσι ο κόσμος μας… αδειάζει. Αγάπη… πού χάθηκες; Πνίγηκες στον θόρυβο. Θάφτηκες κάτω από το χρυσάφι. Χτίσαμε μόνοι μας αυτή την κόλαση. Την αφήσαμε να μεγαλώσει. Και τώρα στεκόμαστε μπροστά της… λίγο πριν να είναι πολύ αργά. Άκου τις φωνές… εκείνων που χάνονται. Ο χρόνος τελειώνει. Και μαζί του… κι εμείς. Είμαστε η φωτιά μέσα στη νύχτα. Είμαστε οι τελευταίοι που στέκονται όρθιοι. Μέσα στον πόνο. Μέσα στη μάχη. Άκου την καρδιά μας… που απαιτεί. Όχι άλλες αλυσίδες. Όχι άλλα ψέματα. Γεννηθήκαμε ελεύθεροι. Είμαστε τα αδέλφια της τελευταίας αυγής. Άκου με… Δεν είμαστε εχθροί. Δεν είμαστε ξένοι. Είμαστε αδέλφια. Είμαστε ένα. Μη σπαταλάς τη ζωή σου. Μη σπαταλάς την ψυχή σου. Η αγάπη δεν είναι λέξη. Είναι πράξη. Είναι αγώνας. Είναι μάχη. Και τώρα… Σηκώσου. Γιατί είμαστε η φωτιά μέσα στη νύχτα. Οι τελευταίοι που στέκονται όρθιοι. Μέσα στον πόνο. Μέσα στη μάχη. Χωρίς αλυσίδες. Χωρίς ψέματα. Ελεύθεροι. Αδέλφια της τελευταίας αυγής. Είμαστε ένα. Είμαστε ένα. Είμαστε ένα.